تست های انعقادی

 

تست های انعقادی

همچنانکه از نام آنها بر می آید این آزمایشات وضعیت انعقادی خون را مورد بررسی قرار می دهند و از آنها علاوه بر تشخیص اختلالات خونریزی دهنده، برای تنظیم دوزاژ (مقدار داروی تجویزی) برخی از داروها (نظیر هپارین و کومارین) و نیز قبل از اعمال جراحی استفاده می شود و شامل شمارش پلاکتها (به مطالب قبلی مراجعه کنید)، PT، CT، BT و PTT هستند.

CT (Clotting Time یا Coagulation): از این آزمایش عمدتا برای تنظیم دوزاژ هپارین و یا قبل از بعضی از اعمال جراحی استفاده می شود ولی امروزه بجای آن بیشتر از آزمایش PTT استفاده می شود. در CT با زدن سوزن یا لانست به نرمی گوش یا نوک انگشت یک قطره خون را بر روی یک ورقه شیشه ای ریخته و طول مدت زمانی که خون لخته می گردد را، اندازه گیری می کنند.

BT (Bleeding Time): در این آزمایش به نرمه ی گوش سوزن یا لانست زده تا خون بیاید. آنگاه هر 30 ثانیه خون را پاک می کنند تا اینکه دیگر خونریزی ادامه نیابد (خون خشک شده باشد). این مدت زمان مقدار BT را نشان خواهد داد.

 PT (Prothrombin Time) و PTT (Partial Thromboplastin Time).

شرایط و آمادگی لازم: در این دو آزمایش مقدار 3 میلی لیتر خون وریدی گرفته می شود:

  • نیازی به ناشتا بودن نیست.
  • از مصرف غذای بسیار چرب، الکل و موادغذایی غنی از ویتامین K چند روز قبل از آزمایش خودداری کنید.
  • در صورت استفاده از داروی خاصی پزشک معالج و مسئول آزمایشگاه را مطلع نمایید.

تفسیر نتیجه آزمایش: به عهده ی پزشک معالج بگذارید.

 نویسنده :دکتر علیرضا خدامی


کلمات
کلیدی :آزمایش خون ،تشخیص آزمایشگاهی ،آزمایش غربالگری ،تست غربالگری ،کم خونی ،آزمایشات کبدی ،بارداری ،انواع آزمایشات کبدی ،نتایج آزمایشات کبد